BrainParrot
राज्यव्यवस्थाGS2

मूलभूत संरचना, ऐतिहासिक निकाल आणि अर्थान्वयनाचे सिद्धांत

या विषयात तीन गोष्टी येतात. पहिली, मूलभूत संरचनेचा सिद्धांत (basic structure doctrine): न्यायाधीशांनी घालून दिलेला नियम की संसद संविधानाच्या कोणत्याही भागात दुरुस्ती करू शकते, पण त्याचा गाभा नष्ट करू शकत नाही. दुसरी, सर्वोच्च न्यायालयाचे ऐतिहासिक निकाल (landmark judgements) आणि त्यांपैकी प्रत्येकाने काय बदलले. तिसरी, अर्थान्वयनाचे सिद्धांत (doctrines of interpretation): संविधानाचा अर्थ लावण्यासाठी आणि एखादा कायदा वैध आहे की नाही हे ठरवण्यासाठी न्यायालये वापरतात ती साधने. यांपैकी अनेक प्रकरणे आधीच्या विषयांत (मूलभूत हक्क I, मूलभूत हक्क II, निदेशक तत्त्वे, संविधानाची दुरुस्ती) सविस्तर मांडली आहेत. येथे त्यांचा एका ओळीचा निर्णय आणि संदर्भ दिला आहे, आणि जागा नव्या मुद्द्यांना दिली आहे.

आधार: NCERT आणि प्रमाणित पाठ्यपुस्तके; BrainParrot टीमने तपासलेले. आम्ही नोट्स कशा तयार करतो

या नोटमध्ये
  1. 1. 1. मूलभूत संरचनेकडे वाटचाल
  2. 2. 2. केशवानंद भारती (1973): सारे काही बदलून टाकणारे प्रकरण
  3. 3. 3. मूलभूत संरचनेचे घटक (मुख्य तक्ता)
  4. 4. 4. मूलभूत संरचनेचा वापर: नंतरची प्रकरणे
  5. 5. 5. सिद्धांतावरील वादचर्चा (टीका आणि समर्थन)
  6. 6. 6. ऐतिहासिक निकाल आणि त्यांचा प्रभाव
  7. 7. 7. संवैधानिक अर्थान्वयनाचे सिद्धांत
  8. 8. मुख्य परीक्षेसाठी: विश्लेषण
  9. 9. झटपट उजळणी
  10. 10. परीक्षेतील नेहमीचे सापळे

1. मूलभूत संरचनेकडे वाटचाल

प्रश्न. अनुच्छेद 368 संसदेला संविधानात दुरुस्ती करण्याची मुभा देतो. अनुच्छेद 13(2) म्हणतो की राज्य मूलभूत हक्क हिरावून घेणारा किंवा न्यून करणारा कोणताही "कायदा" करणार नाही. घटनादुरुस्ती या अर्थाने "कायदा" आहे का? जर असेल, तर संसद मूलभूत हक्कांत मुळीच दुरुस्ती करू शकत नाही. जर नसेल, तर संसद कशातही दुरुस्ती करू शकते. सर्वोच्च न्यायालयाने बावीस वर्षांत या प्रश्नाचे तीन वेगवेगळ्या प्रकारे उत्तर दिले. संपूर्ण कालरेषा संविधानाची दुरुस्ती या विषयात (विभाग 6) आहे; थोडक्यात:

वर्षप्रकरण किंवा अधिनियमकाय निर्णय दिला किंवा काय केले
1951शंकरी प्रसाद वि. भारतीय संघ (Shankari Prasad v. Union of India)संसद मूलभूत हक्कांत दुरुस्ती करू शकते. अनुच्छेद 13 मधील "कायदा" म्हणजे सामान्य कायदा, घटक कायदा (constituent law, म्हणजे घटनादुरुस्ती) नव्हे. मालमत्तेच्या हक्कावर मर्यादा आणणारी पहिली घटनादुरुस्ती (1951) वैध ठरवली
1964सज्जन सिंह वि. राजस्थान राज्य (Sajjan Singh v. State of Rajasthan) (30 ऑक्टोबर 1964)बहुमताने शंकरी प्रसाद निर्णयाला पुन्हा दुजोरा दिला. पण स्वतंत्र मतांमध्ये न्यायमूर्ती एम. हिदायतुल्ला आणि जे. आर. मुधोळकर यांनी त्याविषयी शंका व्यक्त केली. "मूलभूत वैशिष्ट्यां"विषयीच्या पाकिस्तान सर्वोच्च न्यायालयाच्या 1963 च्या निकालाचा हवाला देत, न्यायमूर्ती मुधोळकर यांनी विचारले की संविधानाचे एखादे "मूलभूत वैशिष्ट्य" बदलणे ही दुरुस्ती आहे की संविधानाचे पुनर्लेखन. ही कल्पना येथे पहिल्यांदा दिसते
1967आय. सी. गोलकनाथ वि. पंजाब राज्य (I.C. Golaknath v. State of Punjab) (27 फेब्रुवारी 1967; 11 न्यायाधीश; 6:5)दोन्ही निर्णय उलटवले: मूलभूत हक्कांना "अतींद्रिय आणि अपरिवर्तनीय" स्थान आहे; घटनादुरुस्ती ही अनुच्छेद 13(2) अंतर्गत "कायदा" आहे, म्हणून संसद मूलभूत हक्क न्यून करू शकत नाही किंवा हिरावून घेऊ शकत नाही. भविष्यलक्षी प्रभावाने पूर्वनिर्णय रद्द करण्याच्या (prospective overruling) तत्त्वामुळे पहिली, 4थी आणि 17वी घटनादुरुस्ती वैध राहिली
197124वा घटनादुरुस्ती अधिनियमअनुच्छेद 13(4) आणि अनुच्छेद 368(3) जोडले: घटनादुरुस्ती ही अनुच्छेद 13 अंतर्गत "कायदा" नाही
197125वा घटनादुरुस्ती अधिनियमअनुच्छेद 31(2) मध्ये "नुकसानभरपाई" ऐवजी "रक्कम"; न्यायालयांना मज्जाव करणाऱ्या घोषणा खंडासह नवा अनुच्छेद 31C
197229वा घटनादुरुस्ती अधिनियमकेरळच्या जमीन सुधारणा विषयक दोन अधिनियम नवव्या अनुसूचीत (Ninth Schedule) समाविष्ट (संसद अनुच्छेद 31B चा वापर करून घटनादुरुस्तीद्वारे अधिनियम तेथे समाविष्ट करते)
1973केशवानंद भारती वि. केरळ राज्य (Kesavananda Bharati v. State of Kerala)गोलकनाथ निर्णय रद्द केला, पण एक नवी मर्यादा घातली: मूलभूत संरचना (Basic Structure) (विभाग 2)

म्हणजे 1973 पर्यंत संसदेने दुरुस्तीचा अमर्याद अधिकार असल्याचा दावा केला होता, आणि न्यायालयाने एकदा मूलभूत हक्कांवर संसदेला कोणताही अधिकार नाकारला होता. केशवानंद प्रकरणाने मधला मार्ग शोधला.

परीक्षेसाठी टीप: गोलकनाथ आणि केशवानंद या दोन्ही प्रकरणांनी संसदेवर मर्यादा घातली, पण वेगवेगळ्या प्रकारे. गोलकनाथ: मूलभूत हक्क मुळीच न्यून करता येत नाहीत. केशवानंद: मूलभूत हक्कांसह कशातही दुरुस्ती करता येते, पण मूलभूत संरचनेत नाही. या कल्पनेचे बीज त्याआधीच, सज्जन सिंह प्रकरणातील (1964) न्यायमूर्ती मुधोळकर यांच्या मतात आहे.

2. केशवानंद भारती (1973): सारे काही बदलून टाकणारे प्रकरण
3. मूलभूत संरचनेचे घटक (मुख्य तक्ता)
4. मूलभूत संरचनेचा वापर: नंतरची प्रकरणे
5. सिद्धांतावरील वादचर्चा (टीका आणि समर्थन)
6. ऐतिहासिक निकाल आणि त्यांचा प्रभाव
7. संवैधानिक अर्थान्वयनाचे सिद्धांत
मुख्य परीक्षेसाठी: विश्लेषण
झटपट उजळणी
परीक्षेतील नेहमीचे सापळे
संपूर्ण नोट, MCQ आणि फ्लॅशकार्ड मिळवा

मोफत साइन अप करून या नोटचा प्रत्येक विभाग वाचा, विषयाशी संबंधित MCQ सोडवून सराव करा आणि फ्लॅशकार्डने उजळणी करा.

मोफत सुरुवात करा